Η πίστα με το οξύ – Η ζωή με μια μικρή αδερφή Νο 1

Πώς ξύπνησα σήμερα το πρωί; Η Εβίτα με ξύπνησε! Λοιπόν χθες πήγα σε κάτι φίλους μου και γύρισα λιγουλάκι αργά. Δεν μπορούσα να κοιμηθώ, όταν τελικά κοιμήθηκα ξύπνησα 3 φορές… Όχι λάθος. 4 φορές! (αν μετρήσουμε και αυτήν το πρωί)

Εβίτα: (με ξυπνάει)
Εγώ: Εβίτα γιατί με ξύπνησες;;;
Εβίτα: Επειδή είναι 8 η ώρα.
Εγώ: Ε και επειδή;;;;
Εβίτα: Εσύ ξυπνάς πάντα στις 6:30!
Εγώ: Όχι όταν έχω ξενυχτίσει στο σπίτι του Zane και του Di! (Όχι αληθινά ονόματα)
Εβίτα: Τέλος πάντων….. Μου ήρθε μια τέλεια ιδέα να παίξουμε!
Εγώ: Να παίξουμε; Τώρα;
Εβίτα: Ναι!!!!
Εγώ: Μου κάνεις πλάκα…
Εβίτα: Μα πάντα παίζουμε.
Εγώ: Εβίτα… Δεν κοιμήθηκα καθόλου καλά! Είμαι κουρασμένη!
Εβίτα: Να μου το έλεγες πριν!
Εγώ: Τι πριν;;;; Κοιμόμουν! Έπρεπε να θυμηθώ να σου το πω κι όλας;
Εβίτα: Καλά! Ασ’ το!!! (φεύγει θυμωμένη)

Μετά άντε να ξανακοιμηθείς! Άνοιξα το τετράδιο που γράφω ιστορίες και συνέχισα αυτή που γράφω αυτόν το καιρό. Όχι λάθος… Την τελείωσα! Και τώρα που έγραφα και η Εβίτα έπαιζε Super Mario Galaxy 2, μου λέει ότι θέλει βοήθεια για μία πίστα.

Εβίτα: Εβελίνα!!!  Δε βρίσκω το δεύτερο αστέρι σε αυτήν την πίστα!!!
Εγώ: Δεν μπορώ να έρθω τώρα Εβίτα!
Εβίτα: Γιατί;
Εγώ: Γράφω post!
Εβίτα: Έλα για λίγο!!!
Εγώ: Λες το αστέρι στη πίστα με το οξύ;
Εβίτα: Ναι!!
Εγώ: (γυρνάω προς την Εβίτα) Καλή. Τύχη!
Εβίτα: Γκρρρρρρ….

evita2

Και τώρα μόλις μου ήρθε η ιδέα να βγάλω φωτογραφία την πίστα με το οξύ, για να τη βάλω στο post. Αλλά η Εβίτα παίζει μια άλλη πίστα! Γκρρρρρρ….

Εγώ: Εβίτα μπορείς να πας λίγο στην πίστα με το οξύ να τι βγάλω μια φώτο.
Εβίτα: Γιατί;
Εγώ: Ε έτσι… Για το post! (Τώρα θα πέσουν οι ερωτήσεις)
Εβίτα: Α εντάξει! Περίμενε να περάσω αυτή την πίστα.
Εγώ: (πάω λίγο στο laptop) (σκέφτομαι: Μήπως να βάλω και την άλλη πίστα;;;)
Εβίτα: Ανυπομονώ να μου πάρεις το αστέρι!!!!
Εγώ: Περίμενε!
Εβίτα: Ε έλα όμως!
Εγώ: Περίμενε λέω…
Εβίτα: Καλά… Θα βάλω τον Mario να κοιμηθεί μέχρι να έρθεις!
Εγώ: ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΜΙΛΑΣ!!! ΓΡΑΦΩ POST ME ΤΙΤΛΟ ‘Η ΖΩΗ ΜΕ ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΑΔΕΡΦΗ’ ΚΑΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΓΡΑΦΩ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΛΕΣ!!!
Εβίτα: Ααααααα… Εγώ να παίξω κάτι άλλο μέχρι να έρθεις;;;
Εγώ: Όχι γιατί έρχομαι! (πάω στο σαλόνι) Καλέ! Τι περιμένεις μπροστά από το αστέρι! Όσο παίζεις θέλω να σε βγάλω!
Εβίτα: Αα! Την ξαναβάζω τότε!
Εγώ: Περίμενε μου έδωσες κι άλλο υλικό για το Post τώρα! (πάω στο laptop, γράφω)

evita1

Εγώ: (βγάζω τις φωτογραφίες που βλέπετε στο post) Ωραία! (πάω να φύγω)
Εβίτα: Το αστέρι;;; Δεν θα το μου πάρεις;;;
Εγώ: (σκέφτομαι: Πω ρε δεν τι γλιτώνω τώρα!) Καλά…. Δώσε το Remote! (περνάω την πίστα μετά από αρκετές προσπάθειες)
Εβίτα: ΣΕ ΑΓΑΠΑΩ!!!!!!!
Εγώ: Ναι…
Εβίτα: Τώρα θα μου πάρεις και άλλα λίγα αστέρια;;;
Εγώ: Μου κάνεις πλάκα, σωστά;;;;

Έφυγα γρήγορα από το σαλόνι και πήγα πάλι στο laptop να συνεχίσω το Post. Ουφ… Επιτέλους έκλεισε το στόμα της… Δεν λέει άλλες ατάκες…

Μάλλον θα προσέξατε ότι στον τίτλο λέει ‘Νο 1’. Πιστέψτε με… Θα υπάρξουν πολλά τέτοια post ακόμα. Μπορούμε να πούμε πως εδώ θα είναι… Οι Ατάκες της Εβίτας ή κάτι τέτοιο. Τέλος πάντων…. PEACE OUT DUDES!!!
~Evelon

3 thoughts on “Η πίστα με το οξύ – Η ζωή με μια μικρή αδερφή Νο 1

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *