Μια νέα αρχή

Οι περισσότεροι από εσάς θα ξέρετε ήδη ότι ξεκίνησα το γυμνάσιο. Άλλοι από την άλλη θα ξέρετε ότι…

Συμπλήρωσα 3 χρόνια blogger!

Ούτε καν το κατάλαβα! Έχω να ανοίξω υπολογιστή εδώ και μία εβδομάδα, επειδή άνοιξαν τα σχολεία, τα φροντιστήρια (Αγγλικά) κτλ. Ανοίγω το blog που λέτε και βλέπω στις ειδοποιήσεις ‘Χρόνια πολλά με το WordPress.com!’ Μπερδεμένη, πατάω πάνω στο μήνυμα. ‘Γραφτήκατε στο WordPress.com πριν από 3 χρόνια!’

Δηλαδή τόσο αφηρημένη είμαι; Ξέχασα τα γενέθλια του blog! Τα ξέχασα επειδή είχαμε σχολείο!

12824689263_8a213b2b44_h

Σχολείο. Μόλις τώρα θυμήθηκα τον λόγο που έφτιαξα το σημερινό post! Αρκετοί από εσάς θέλατε να μάθετε για την αλλαγή του σχολείου. Να ‘μαστε λοιπόν.

Δεν έχω να πω κάτι για τον αγιασμό, ίδιος με το δημοτικό ήτανε. (Εκτός από το γεγονός ότι ο παπάς που βάπτισε εμένα και την Εβίτα ήταν εκεί [!]) Η πρώτη μέρα είναι που μετράει κατά τη γνώμη μου.

Ξυπνάω λοιπόν το πρωί και ντύνομαι. Ποτέ δεν είχα πρόβλημα με το ξύπνημα το πρωί. Κάθε μέρα τα ξημερώματα είμαι ξύπνια. Νομίζω πως η πρώτη ‘εντύπωση’ ας πούμε, ήταν από τον μπαμπά μου, ο οποίος με πήγε στο σχολείο.

«Εβελίνα κοίτα στα δεξιά το λυκειάκι που καπνίζει!»

Εγώ γέλασα και συμφώνησα. Αυτό είναι ένα μειονέκτημα στο γυμνάσιο/λύκειο (μοιραζόμαστε ένα σχολείο) Υπάρχουν παιδιά που καπνίζουν, κάτι που με στεναχωρεί αρκετά.

Μπήκα στο σχολείο. Για καλή μου τύχη, η Άννα ήταν ήδη εκεί. Μόλις χτύπησε το κουδούνι, πήγαμε στην προσευχή.

Η πρώτη γυμνασίου (εμείς) έμεινε κάτω. Θα μας έλεγαν τα τμήματα. Εννοείται, εγώ ήμουν πρώτη στον κατάλογο. (Το επίθετο μου είναι από ‘Α’. Αντιμετωπίζω το ‘Νούμερο 1 στον κατάλογο με τους μαθητές’ πρόβλημα από τότε που άρχισα το σχολείο -_-) Μάλλον ήταν αρκετά τα παιδιά γιατί δημιουργήθηκαν 5 τμήματα. Α1, Α2, Α3 κτλ. Εγώ είμαι στο Α1.

Ευτυχώς, ευτυχώς, έχω στην τάξη μου την Νεφέλη. Αυτή και άλλη μία φίλη μας, είμαστε οι μόνες που μείνανε συμμαθήτριες (Το όνειρο να πάω επιτέλους με την Άννα και να μείνω συμμαθητές με τα δίδυμα καταστράφηκε)

Πρώτη ώρα: Μπαίνει μέσα η δασκάλα… Δεν είχαμε ιδέα τι μάθημα έκανε. Μας συστήθηκε (χωρίς να πει το μάθημα που κάνει για κάποιο λόγο 0_0) και μας έβαλε να κάτσουμε με αλφαβητική σειρά. Της είπαμε τα ονόματά μας και μετά μας είπε τι μάθημα κάνει.

ΑΡΧΑΙΑ!

Αρχαία! Γιατί; Γιατί έπρεπε να ξεκινήσουμε με αρχαία; Δηλαδή από όλα τα άλλα ενδιαφέροντα μαθήματα (Ξέρετε τώρα, πληροφορική, γυμναστική, αγγλικά) αρχίσουμε με τα αρχαία… Η δασκάλα δεν είναι κακιά. Είναι πολύ καλή βασικά. Αλλά τα αρχαία! Α πα πα!

Χτυπάει το κουδούνι για το διάλειμμα (… Κλειδωθήκαμε στην τάξη καταλάθος) Τρέχω εγώ και η Νεφέλη αν βρούμε τα δίδυμα και την Άννα. Αρχίσαμε εκεί την πολυλογία.

Εγώ: Πώς τα πάτε;
Νεφέλη: Καλή η τάξη;
Κωνσταντίνος: (Άντε, σας αποκάλυψε το αληθινό όνομα του ‘Zane’ που βλέπετε στα post που και που) Άσε…
Άννα: Εβελίνα σώσε με, είμαι με τα δίδυμα στο Α2!
Αλέξανδρος: Γιατί ρε; Συμμαθητές δε θες να είμαστε;
Άννα-Κωνσταντίνος: Αυτή/Αυτός είναι το πρόβλημα!

Εδώ και τόσα χρόνια, η Άννα και ο Κωνσταντίνος παριστάνουν ότι μισούν ο ένας τον άλλον για πλάκα (Δοκίμασαν να σταματήσουν, δεν τελείωσε καλά) Σκάω εγώ και η Νεφέλη στα γέλια. Μετά γελάμε όλοι μαζί.

Εγώ και η Νεφέλη κάνουμε μια ‘Λίστα Καθηγητών’. Βάζουμε τους καθηγητές με τη σειρά που μας αρέσουν. Δεν έχει λογική βασικά, αλλά έχει πλάκα!

Δεύτερη ώρα: Μαθηματικά. Ειλικρινά το διασκέδασα πάρα πολύ. Ο καθηγητής στα μαθηματικά είναι πάρα πολύ καλός. Μας είπε ότι η προσπάθεια είναι το πιο σημαντικό πράγμα και άμα δεν μπορούμε να λύσουμε κάτι, να μην το κάνουμε. Δεν πειράζει. όμως θέλει να το προσπαθήσουμε. Να λέμε τη γνώμη μας για οτιδήποτε κι ας γελάσουν οι άλλοι. Εμείς έχουμε μια γνώμη και πρέπει να λέμε τι θέλουμε ή τι σκεφτόμαστε. Μου άρεσε πάρα πολύ όπως τα έλεγε.

Τις άλλες ώρες, ειλικρινά δε θυμάμαι τι μάθημα είχαμε. Μα τι σημασία έχει; Οι καθηγητές όλοι ήταν καταπληκτικοί! Και δε μας φωνάζουν με τα επίθετα. Yes!

Από το σχολείο φεύγω με την Νεφέλη επειδή μένουμε δίπλα. Σήμερα φύγαμε και με τα δίδυμα 🙂

Τώρα άμα είσαι στη θέση που είμαι και εγώ και ξεκίνησες το γυμνάσιο, να μερικές συμβουλές.

  • Θες να ξεχωρίσεις; Μην το κάνεις. Δεν αξίζει, αλήθεια λέω. Είμαστε αυτοί που είμαστε. Καλύτερα να είσαι με τους φίλους σου και να μη σου μιλάνε όλοι. (το ξέρω γιατί στα Αγγλικά τη δεύτερη μέρα, λέγαμε πράγματα για τον εαυτό μας και τώρα όλοι στην τάξη ξέρουν το URL του Quotev μου… Σήμερα μου έλεγαν για τις ιστορίες μου και κυριολεκτικά ήθελα και λίγο χρόνο για εμένα μετά από αυτό!)
  • Σου είπαν οι καθηγητές να μην πας στο χώρο το λυκείου; Καλά σου λένε. Ήδη μπήκανε κάποιοι τιμωρία.
  • Μην ανησυχείς ότι τα πράγματα δεν θα πάνε καλά. Που το ξέρεις αφού δε βρέθηκες ποτέ εκεί; Μην κρίνεις ένα βιβλίο από το εξώφυλλό του. (Το έχω κάνει και το μετάνιωσα πικρά)
  • Άμα πάλι θες να ξεχωρίσεις (και δε σε ένοιαξε η πρώτη συμβουλή ._.) δε μετράνε τα ρούχα κτλ. Το μόνο που χρειάζεται, είναι ένα χαμόγελο και η αυτοπεποίθηση. Να πας στον άλλον χωρίς να φοβάσαι ότι δε θα σε συμπαθήσει. Να κάνεις λίγο παρέα με όλους και να γνωρίζεις καινούρια άτομα.
  • Άμα έχεις μαύρη ζώνη στο ελληνικό βρομόξυλο (όπως λέει ο συμμαθητής μας ο Αστέριος [Να δώσω και credit βρε παιδιά!]), είναι σημαντικό για την τάξη σου να το ξέρει!

Καλά ίσως όχι το τελευταίο.

Αυτά έχω μέχρι στιγμής. 3 μέρες είμαι στο γυμνάσιο δε μπορώ να ξέρω τα πάντα! Το γυμνάσιο δεν είναι κακό όπως νόμιζα. Μου αρέσει ήδη πάρα πολύ! Ελπίζω να το βλέπετε και εσείς έτσι (άμα είστε στο γυμνάσιο ή στο λύκειο φυσικά!) Peace out dudes!
~Evelina

photo by: Ken