Σχολικές στολές: Η γνώμη μου

Την Παρασκευή στο σχολείο, ο καθηγητής μας της μουσικής, πραγματοποίησε μία εκδήλωση για την ιστορία του σχολείου, την οποία κινηματογραφήσαμε. Δεν θα πω πολλές λεπτομέρειες, επειδή ο ίδιος μας παρακάλεσε να μην ανεβάσουμε υλικό από την εκδήλωση, πριν να το ανεβάσει ο ίδιος.

Είχαμε πάει όλοι μας στο σχολείο, φορώντας παρόμοια ρούχα με αυτά που φορούσαν παλιά. Δηλαδή σαν τις παλιές καλές σχολικές στολές. Και να σας πω την αλήθεια, μου άρεσε!

Μερικά πράγματα που κάναμε εκείνη την ημέρα:

  1. Φοράγαμε σχολικές στολές (Τα ρούχα της παρέλασης και όσοι δεν είχανε στολή, παρόμοια ρούχα) Ακόμα και οι δάσκαλοι ήρθανε πιο μαζεμένοι.
  2. Τα αγόρια και τα κορίτσια δεν μιλούσαν μεταξύ τους. Φυσικά, όχι με πολύ αυστηρότητα.
  3. Στην τάξη, καθόμασταν τα κορίτσια από τη μία πλευρά τα αγόρια από την άλλη.
  4. Στην προσευχή το πρωί (και κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης), τα κορίτσια ήταν από τη μία πλευρά (Α’,Β’ και Γ’ γυμνασίου) και τα αγόρια από την άλλη (Α’,Β’ και Γ’ γυμνασίου)

Το αστείο ήτανε, πώς ο Κωνσταντίνος, ο Αλέξανδρος και ένας άλλος μου φίλος, είχανε προχωρήσει μπροστά και έξαχαν από τα υπόλοιπα αγόρια. Να κάνω εγώ και η Νεφέλη νοήματα «Πάτε πιο πίσω!» αλλά εκείνη, δεν καταλάβαιναν. Τι να κάνουμε όμως;

Θυμάμαι που κάποια στιγμή, τράβαγα τη Νεφέλη και την Άννα από το χέρι και με το που μας βλέπει ο κύριος, (με κάμερα στο χέρι ήτανε) ΠΟΥΦ! Γυρίζει την κάμερα προς εμάς. Μου φάνηκε αστείο για κάποιο λόγο.

Όταν γυρνάγαμε σπίτι, εγώ, η Νεφέλη, ο Αλέξανδρος και ο Κωνσταντίνος, τους είχα πρήξει ότι μοιάζουμε με Ιαπωνέζους που γυρνάνε από το σχολείο. Και δεν το είπα για κοροϊδία. Γιατί εγώ ΛΑΤΡΕΥΩ την Ιαπωνία και τις συνήθειες εκεί!

Εγώ: Ναι ναι! ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ! Μοιάζουμε με παιδιά του λυκείου, συγκεκριμένα Ιαπωνέζους! Δεν είναι τέλειο;
Αλέξανδρος: Όχι…;
Εγώ: ΕΙΝΑΙ!
Κωνσταντίνος: Ηρέμησε καλέ…
Νεφέλη: Χλωμό το βλέπω. Όταν έχεις κόλλημα με anime (άνιμε)…
Εγώ: ΕΤΣΙ-
Αλέξανδρος: Στοοοοοοοοοοοπ!
Κωνσταντίνος: Μη φωνάζετε!
Νεφέλη: LOLIPOP!
Εγώ: (προσπαθώντας να κρατήσω τον τρελό μου εαυτό υπό έλεγχο) (κραυγάζω) ΝΑ ΝΤΥΘΟΥΜΕ ΙΑΠΩΝΕΖΟΙ ΤΙΣ ΑΠΟΚΡΙΕΣ!
Νεφέλη: Death Note!
Εγώ: Ναι… Και αυτό, αλλά…
Αλέξανδρος: Ωχ…
Εγώ: ΕΤΣΙ! (δείχνω μία φωτογραφία)

Corpse Party Uniforms

Ειλικρινά, μακάρι να είχαμε αυτές τις στολές στο σχολείο! Δε ξέρω γιατί μου αρέσουν τόσο πολύ, αλλά για κάποιο λόγο, απλά με ξετρελαίνουν!

Αλέξανδρος: Ωραία είναι η μαύρη στολή (τους είχα δείξει και μία άσπρη στολή)
Κωνσταντίνος: ΚΛΑΙΣ, είμαι μέσα! (Το ‘κλαις’ είναι ένα καινούριο πράγμα που λέμε, όταν μας γίνεται κάτι καλό)
Νεφέλη: Σοβαρά Έβελον; Corpse Party;

Και πριν αρχίσετε τις απορίες, «Μα το Corpse Party, είναι αυτό το δολοφονικό anime! Για πιο λόγο να το βλέπει μία δωδεκάχρονη;»

  1. Είμαι σχεδόν 13!
  2. Στην πραγματικότητα, δεν ασχολούμαι με το δολοφονικό κομμάτι. Μόνο με το απλό και φυσιολογικό κομμάτι της σειράς/βιντεοπαιχνιδιού/περιοδικού (Manga)

Αλλά το ποστ δεν είναι για να σας δικαιολογήσω το λόγο που ξέρω για αυτό το anime. Είναι για να σας πω τη γνώμη μου για τις σχολικές στολές! Εγώ τις αγαπάω <3 Απλά τις λατρεύω, απλά θέλω να φοράω στολές, απλά απλά απλά!

Μου είπε το μάνα μου, πώς όταν κατάργησαν τις στολές, έλεγαν πώς τα παιδιά ήταν σαν στρατιώτες και δεν ξεχώριζαν, δεν ήταν οι εαυτοί τους κλπ.

Θα παραδεχτώ, οι ποδιές που φορούσαν παλιά, δε μου αρέσουν. Αντί να καταργήσουν όμως τις στολές, θα μπορούσαν να κάνουν κάποια έρευνα για το τι αρέσει στα παιδιά να φοράνε και να έφτιαχναν μία στολή της προκοπής (σαν αυτή στη φωτογραφία ^.-)

Τα εξηγούσαν λοιπόν αυτά στους φίλους μου, αλλά που να καταλάβουν τι εννοώ. Ώρες ώρες, ούτε εγώ καταλαβαίνω αυτά που λέω! Αλλά, εγώ είμαι έτσι κι αλλιώς παλαβή. ΓΟΥΠ ΓΟΥΠ!

Ο μόνος που συμφώνησε για τις απόκριες, είναι ο Κωνσταντίνος. Αλλά νομίζω πώς ο μόνος λόγος που το έκανε, είναι γιατί του άρεσε πάρα πολύ ο χαρακτήρας που του έδειξα. (Αυτός με τα γυαλιά στη φωτογραφία) Αλλά αφού το σχέδιο μου λειτουργεί, τι με νοιάζει; ^.^

Να σας πω τώρα πώς αντιμετώπισα τον «πόνο» μου…:
Τη στιγμή που γράφω το ποστ, φοράω τη στολή της Ayumi Shinozaki (Αιούμη Σινοζάκη) Θα πείτε, όλων ίδια δεν είναι; Ναι ίδια είναι. Αλλά εγώ, έχω φτιάξει και τις κοτσίδες… Μέχρι και μαθητική ταυτότητα έφτιαξα!

Χάρηκα που τα είπαμε, άγνωστε που διαβάζεις το site μου! Εκτός και αν σε ξέρω, τότε… Τέλος πάντων. Πού είχα μείνει; Α ναι! PEACE OUT!
~Εβελίνα

10 thoughts on “Σχολικές στολές: Η γνώμη μου

  1. Εβελίνα τρελαίνομαι κι εγώ για την Ιαπωνία! Ο μπαμπάς μου ήταν ναυτικός και αγαπούσε πολύ αυτήν την χώρα! Εφερνε από τα ταξίδια του κιμονό και διάφορα ρουχα απο εκεί που η μαμά μου τα καταχώνιαζε γιατί θεωρούσε πως μόνο για τις Απόκριες ήταν κατάλληλα!Κρίμα που δεν τα έχω τωρα ,η μαμά μου τα πέταγε ,θα σου έδινα αρκετα!
    Στολή φορούσα κι εγω ,αλλα μόνο αυτη του νηπιαγωγείου μου άρεσε ,επειδή ήταν ροζ!
    Καλή συνέχεια!

  2. Γεια σου Εβελίνα! Ευτυχώς που έγραψες μέσα στην παρένθεση πως προφέρεται το anime γιατί εγώ τόσο καιρό νόμζα ότι προφέρεται «ανιμ» ή «αναϊμ» ή δεν ξέρω τέλος πάντων. 🙂 Επίσης μου άρεσε πολύ που έγραψες ότι αντί να τις καταργήσουν θα μπορούσαν να ρωτήσουν τους μαθητές τι θα τους άρεσε. Παρόλο που νομίζω ότι καλά έκαναν και τις κατήργησαν, μου άρεσε ο τρόπος σκέψης σου. 🙂

  3. Μου άρεσε πολύ το μικρό, μικρό χαμογελάκι που έχεις βάλει στο τέλος της σελίδας.
    Κι εμένα θα μου άρεσαν οι στολές στα σχολεία, αν και δε μου αρέσουν καθόλου οι στολές-φόρμες με το όνομα του σχολείου μπροστά, τις οποίες φοράνε σε αρκετά ιδιωτικά σχολεία. Οι παραπάνω που έβαλες μου αρέσουν, αλλά αν με είχατε διευθύντρια, τέτοιες φούστες απλά θα τις ξεχνούσατε. Μέχρι το γόνατο και πολύ σας είναι 🙂

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *